Τα αδιέξοδα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα

Τα αδιέξοδα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα

Ο Ερντογάν κέρδισε το δημοψήφισμα που του παραχωρεί σαρωτικές νέες εξουσίες μέσω συνταγματικών τροποποιήσεων, ενώ αυτή η επικράτηση συνδυαζόμενη με την επίμονη επιθυμία του μέσου Τούρκου ανατολίτη-πολίτη για αντιπαράθεση με τους «εχθρούς» της Τουρκίας αναγκάζει τον Τούρκο πρόεδρο να συνεχίσει την αλλοπρόσαλλη ρητορική του κατά παντός μη φιλότουρκου και «άπιστου», έχοντας ως πολιτικό στόχο και τις κρίσιμες προεδρικές εκλογές του 2019.

Βέβαια η αντιφατική και αμφικλινής ρητορική του ψευδοχαλίφη Ερντογάν μπορεί να κερδίζει εκατομμύρια ψήφων και να προκαλεί σε μεγάλη μερίδα του τουρκικού λαού υπερηφάνεια, αλλά όσον αφορά την εξωτερική πολιτική της χώρας δημιουργεί τεράστια προβλήματα. Η τουρκική εξωτερική πολιτική η οποία βασίζεται τα τελευταία χρόνια στα νεοοθωμανικά ιδεώδη της καταπολέμησης των «απίστων» και της επανάκτησης παλαιών οθωμανικών κτήσεων δεν δείχνει σημάδια επανάκαμψης στον ρεαλισμό των διεθνών συγκυριών. Ο Ερντογάν οδηγεί την Τουρκία σε ολοένα και πιο επικίνδυνα αδιέξοδα, αδιαφορώντας για την διεθνή έννομη τάξη καθώς και για την συμβατική λογική, ενώ ψάχνει απεγνωσμένα να δημιουργήσει τετελεσμένα γεγονότα στο εξωτερικό, κυρίως έναντι γειτονικών χωρών, φέρνοντας την τουρκική διπλωματία στο χείλος της καταστροφής.

Το 2009 ο Ερντογάν διόρισε ως υπουργό Εξωτερικών τον καθηγητή Αχμέτ Νταβούτογλου. Μετά από λίγα χρόνια το δόγμα Νταβούτογλου περί «μηδέν προβλημάτων με τους γείτονες» έχει μετατραπεί σε μια οξύτατη αντιπαράθεση σχεδόν με όλους τους γείτονες και άφησε την Τουρκία χωρίς φίλα προσκείμενες γειτονικές χώρες και με πάρα πολλά προβλήματα. Τα οράματα του Νταβούτογλου και οι πολιτικές φιλοδοξίες του Ερντογάν για ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας έχουν γίνει κομμάτια. Η Τουρκία σήμερα δεν έχει σχέσεις με την Αίγυπτο, την Συρία, την Αρμενία και την Κύπρο, ενώ οι σχέσεις της με την Ρωσία, το Ιράκ, το Ιράν είναι εξαιρετικά τεταμένες.

Πολλοί πίστεψαν ότι ο μεγαλομανής μέχρι παροξυσμού ρητορικός λόγος του Ερντογάν θα διασκορπιζόταν μετά το δημοψήφισμα χωρίς να αφήσει κατάλοιπα και μια σχετική λογική στην εξωτερική πολιτική θα αποκαθίστατο, έχοντας υπόψη ότι και στο παρελθόν ο Ερντογάν αμφιταλαντευόταν πολιτικά μεταξύ του ισλαμιστή και ρεαλιστή εαυτού του. Όμως στην παρούσα κατάσταση ο Ερντογάν ουσιαστικά έχει εγκλωβιστεί, έχει καθηλωθεί από μεγάλη μερίδα του τουρκικού λαού που τον πιέζει για αντιπαράθεση και επιθετικές ενέργειες κατά των «εχθρών» της Τουρκίας, ενώ  φαίνεται να έχει αποστασιοποιηθεί από τον ρεαλιστή εαυτό του. Οι «εχθροί» της Τουρκίας είναι σχεδόν όλος ο μη μουσουλμανικός κόσμος, το Ιράν, το Ιράκ, η Συρία, η Αίγυπτος, οι Κούρδοι, όλοι οι Σιίτες της Μέσης Ανατολής και βέβαια η Ελλάδα και η Κύπρος. Εν τω μεταξύ στο εσωτερικό της Τουρκίας η αντιπαράθεση με τους Κούρδους έχει πάρει εμφυλιοπολεμικές διαστάσεις, ενώ οι εξελίξεις στα νοτιοανατολικά τουρκικά σύνορα δείχνουν προς την κατεύθυνση ανακήρυξης ανεξάρτητου Κουρδιστάν στις κουρδικές περιοχές του Ιράκ και της Συρίας.

Όσον αφορά τις σχέσεις με την Ρωσία η αποτυχημένη τουρκική στρατιωτική επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη» στην Συρία πέραν της ανικανότητας των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων έδειξε και το αβάσιμο μιας ρωσο-τουρκικής προσέγγισης, καθώς η Άγκυρα ουσιαστικά με την επιχείρηση αυτή προσπάθησε να εξουδετερώσει τους συμμάχους της Μόσχας στην περιοχή. Η θεωρία της Τουρκίας «pivot to Russia» με αποστασιοποίηση της από το ΝΑΤΟ και την Δύση δεν αποδίδει τα αναμενόμενα, καθώς οι προκλητικές ενέργειες του Ερντογάν έναντι της Δύσης δεν εγγυώνται αυτόματα μια πραγματική συμμαχία ή συμπόρευση με την Ρωσία. Η αιτία της αμοιβαίας δυσπιστίας στον άξονα Μόσχας-Άγκυρας έγκειται στην ιστορική αντιπαλότητα και στους αμέτρητους πολέμους μεταξύ της Ρωσικής και Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, έγκειται στο γεγονός ότι η Τουρκία παραμένει παρά την ρητορική Ερντογάν ισχυρό μέλος του ΝΑΤΟ, έγκειται στα κατάλοιπα του Ψυχρού Πολέμου, έγκειται στο επεισόδιο κατάρριψης από την τουρκική πολεμική αεροπορία του ρωσικού μαχητικού στα τουρκοσυριακά σύνορα, έγκειται στην άρνηση της Μόσχας να γίνει η Τουρκία μέλος του Οργανισμού Συνεργασίας της Σαγκάης (SCO) και βέβαια έγκειται στην γενικότερη αντιρωσική πολιτική του Ερντογάν στην Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική. Το βαθύτατο λοιπόν ρήγμα αμοιβαίας δυσπιστίας μεταξύ Μόσχας και Άγκυρας είναι υπαρκτό και θα συνεχίσει να υφίσταται και τα επόμενα πολλά χρόνια.

Το μόνο στο οποίο μπορεί πλέον να ελπίζει ο Ερντογάν είναι η μόχλευση του ενδιαφέροντος των ΗΠΑ με παραχωρήσεις που θα έχουν σχέση με την ίδρυση ανεξάρτητου Κουρδιστάν, εκβιάζοντας και αξιοποιώντας ταυτόχρονα την γεωπολιτική αξία της Τουρκίας, κάτι που αναμφίβολα θα επηρεάσει την Ελλάδα και την Κύπρο. Υπό αυτές τις προαναφερθείσες συνθήκες εξωτερικής πολιτικής η Τουρκία αποτελεί απειλή για την εθνική μας κυριαρχία, μια απειλή που θα αρχίσει να ξεδιπλώνεται θανάσιμα μόλις οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις συνέλθουν από τις εκκαθαρίσεις που εκπορεύτηκαν από το αποτυχημένο πραξικόπημα.

Η Ελλάδα δυστυχώς δεν είναι προετοιμασμένη για να αντιμετωπίσει την τουρκική επιθετικότητα, έχοντας στην ηγεσία της πολιτικά και στρατιωτικά ξόανα του «δημοκρατικού τόξου», έχοντας μια ηγεσία ανίκανη να υλοποιήσει την οποιαδήποτε εθνική πολιτική, μια ηγεσία υποταγμένη στα σιωνιστικά-τοκογλυφικά συμφέροντα. Η Τουρκία εξελίσσεται σε μία τελείως απρόβλεπτη και επικίνδυνη γειτονική χώρα και τα μόνα όπλα που μπορεί να αξιοποιήσει η Ελλάδα εναντίον της είναι ο αναπροσανατολισμός της εξωτερικής μας πολιτικής, καθώς το ΝΑΤΟ και η Δύση μόνο εθνικές συμφορές έχουν προσφέρει στην χώρα μας και στον Ελληνισμό, αξιοποιώντας ταυτόχρονα το δικαίωμα μας για επέκταση των χωρικών υδάτων από έξι στα δώδεκα ναυτικά μίλια και το δικαίωμα ανακήρυξης ΑΟΖ. Εφαρμόζοντας μια εθνοκεντρική πολιτική που μόνο η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ δύναται να υλοποιήσει, οι αρνητικές συγκυρίες του παρόντος μπορεί να μετουσιωθούν σε θετικές, βάζοντας για πάντα ταφόπλακα στις επεκτατικές βλέψεις της νεοοθωμανικής Τουρκίας.

Γ. Λιναρδής

Διαβάστε περισσότερα: http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/ta-adiejoda-ths-tourkikhs-ejwterikhs-politikhs-kai-oi-kindunoi-gia-thn-ella#ixzz4ga2sRAHB

Advertisements

Comments Off on Τα αδιέξοδα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και οι κίνδυνοι για την Ελλάδα

Filed under ΕΠΙΚΑΙΡΟΤΗΤΑ

Comments are closed.