ΑΝΑΛΥΣΗ: Ανατρέπει η Τουρκία τις εξελίξεις στην Λιβύη;

ΑΝΑΛΥΣΗ: Ανατρέπει η Τουρκία τις εξελίξεις στην Λιβύη;

Η Τουρκία ως γνωστό διεξάγει στην Λιβύη έναν πόλεμο δια αντιπροσώπων, υποστηρίζοντας τις δυνάμεις του Σαράτζ που είναι τυπικά ο νόμιμος πρόεδρος της χώρας και ενάντια στην Αίγυπτο, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Ρωσία που υποστηρίζουν τις δυνάμεις του στρατηγού Χαφτάρ. Πριν από λίγες ημέρες ισλαμοσυμμορίτες μισθοφόροι της Τουρκίας μαζί με τις δυνάμεις του Σαράτζ κατέλαβαν την σημαντική αεροπορική βάση Αλ  Βατίγια που κείται 140 χλμ νοτιοδυτικά της πρωτεύουσας Τρίπολη από τις δυνάμεις LNA (Libyan National Army) του Χαφτάρ. Οι μαχητές του Χαφτάρ, που εδρεύει στην Βεγγάζη, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, αφήνοντας πίσω τους ρωσικά αντιαεροπορικά συστήματα του τύπου Pantsir.

H Τουρκία έχει στρατολογήσει ισλαμοσυμμορίτες για να πολεμήσουν στην Λιβύη, η αμοιβή τους κυμαίνεται στα 2.000 δολάρια μηνιαίως, ενώ παρέχει στον Σαράτζ υλικοτεχνική υποστήριξη παραβιάζοντας το δήθεν εμπάργκο όπλων που έχει εξαγγείλει το ΝΑΤΟ. Ο ρόλος της Τουρκίας στην Λιβύη δεν είναι μυστικός, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ υποθάλπει αυτό τον ρόλο παρά τα αντιθέτως λεγόμενα και γραφόμενα. Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης και τα τουρκοκάναλα της χώρας μας (βλ. Σκάϊ) μετά την κατάληψη της αεροπορικής βάσης Αλ Βατίγια εμφανίζουν την Τουρκία ως νικητή του εμφυλίου στην Λιβύη, όμως ο συν. χάρτης δείχνει την πραγματικότητα.

 

Η Ρωσία που υποστηρίζει τον Χαφτάρ κερδίζει γεωπολιτικά στην Μέση Ανατολή από το 2015 έως σήμερα. Τούτο οφείλεται στην αδυναμία των ΗΠΑ να υποστηρίξουν τους στόχους του σιωνιστικού ιμπεριαλισμού. Αυτό έγινε σαφές στην Συρία, καθώς η αμερικανική εκστρατεία σε αυτή την περιοχή διαλύθηκε τον Οκτώβριο του 2019, οι ΗΠΑ κυριολεκτικά άφησαν στα κρύα του λουτρού και στο έλεος των Τούρκων τους τελευταίους συμμάχους τους, τους Κούρδους, και αποχώρησαν. Οι εξελίξεις στην Λιβύη προσομοιάζουν με αυτές της Συρίας, σύντομα οι συμμορίτες της Μουσουλμανικής Αδελφότητας  που υποστηρίζουν τον Σαράτζ θα ηττηθούν ή θα αναγκαστούν να διαπραγματευτούν από αδύναμη θέση.

Ο αντικειμενικός στόχος της Άγκυρας στην Λιβύη είναι η διατήρηση ενός θύλακα γύρω από την Τρίπολη από τις δυνάμεις του Σαράτζ, έτσι ώστε να προσέλθει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για κάποιου είδους πολιτικής-διπλωματικής διευθέτησης στο ζήτημα της Λιβύης. Ελπίζει ότι έτσι θα διατηρηθεί σε ισχύ η συμφωνία που έκανε με τον Σαράτζ για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ μεταξύ των δυο χωρών, η ελληνική διπλωματία δεν πρέπει να θεωρεί αυτό τον στόχο της Τουρκίας ανέφικτο. Η συνεργασία Μόσχας-Άγκυρας καθιστά τον Ερντογάν νόμιμο παίκτη στις ειρηνευτικές διαδικασίες της Λιβύης, παρά τα αντιθέτως λεγόμενα του υπουργείου Εξωτερικών της Ελλάδας. Ρωσία και Τουρκία κερδίζουν στην Λιβύη το παιχνίδι εις βάρος των δυτικών παικτών. Η Άγκυρα παρά το μοτίβο αντιπαλότητας με την Μόσχα στο ζήτημα της Λιβύης, όπου οι δυο χώρες υποστηρίζουν αντίπαλα στρατόπεδα, παραμένει αφοσιωμένη στην συμμαχία με την Ρωσία καθώς αναγνωρίζει ότι μόνο αυτή η σύμπλευση θα ενισχύσει την θέση της έναντι των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Το ίδιο ισχύει για την Μόσχα, πέρα από  όλες τις διμερείς συγκρούσεις.

Η Λιβύη είναι ένα μέρος της γεωπολιτικής σύγκρουσης στην Μέση Ανατολή. Ο Χαφτάρ και οι υποστηρικτές του αλλάζουν το αφήγημα του σιωνιστικού ιμπεριαλισμού στην Βόρεια Αφρική, ακριβώς όπως το άλλαξε ο Άσαντ στην Μέση Ανατολή. Η Τουρκία μπορεί προς το παρόν να σώζει από την στρατιωτική κατάρρευση το καθεστώς Σαράτζ, όμως δεν μπορεί να μετακινήσει την γραμμή του τέρματος ώστε να μην την δρασκελίσει ως νικητής ο Χαφτάρ. Το ΝΑΤΟ γνωρίζει ότι δεν μπορεί να επιβάλλει στην Λιβύη επιθετικά τα συμφέροντα του κατά της Ρωσίας, ενώ ο ρόλος της Τουρκίας και το γεωπολιτικό αποτύπωμα που προσπαθεί να αφήσει στην περιοχή θα εξαρτηθεί και από τους ευρύτερους σχεδιασμούς της Μόσχας για την Ανατολική Μεσόγειο.

Η Τουρκία, σε αντίθεση με την εμπλοκή της στην Συρία, δεν έχει να χάσει τίποτε ή πολύ λίγα από την σύγκρουση στην Λιβύη. Είναι αναμφισβήτητο ότι στο άμεσο διάστημα θα κλιμακώσει την ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο, διεκδικώντας από την Ελλάδα μέρισμα από τα ενεργειακά κοιτάσματα. Πολύ σύντομα η Ελλάδα θα πρέπει να διαλέξει μεταξύ της στρατιωτικής σύγκρουσης και της συνέχισης της πολιτικής détente, η οποία όμως οδηγεί στην ταπεινωτική υποχώρηση και συνθηκολόγηση με τις απαιτήσεις της Τουρκίας.

Γ. Λιναρδής

Leave a comment

Filed under Διεθνή

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.